Prosečne zarade u Srbiji zabeležile su rast u septembru 2025. godine, pokazuju podaci Republičkog zavoda za statistiku. Prosečna bruto zarada po zaposlenom iznosila je 150.947 dinara, dok je prosečna neto zarada (bez poreza i doprinosa) iznosila 109.147 dinara.
U poređenju sa istim mesecom prethodne godine, prosečne bruto i neto zarade su porasle — bruto nominalno za 13,7 %, odnosno realno za 10,5 %, dok je neto zarada nominalno porasla za 13,6 %, odnosno realno za 10,4 %.
Medijalna neto zarada — pokazatelj koji ukazuje da polovina zaposlenih prima manje, a polovina više od navedene vrednosti — iznosila je 85.267 dinara, što dodatno oslikava raspodelu zarada na tržištu rada.
Zarade u Vojvodini – regionalne razlike
Prosečna neto zarada obračunata za septembar 2025. godine u AP Vojvodini iznosila je 104.435 dinara, što je za 4.712 dinara manje od republičkog proseka. Analiza raspoloživih podataka ukazuje na izražene regionalne razlike u visini i strukturi zarada unutar pokrajine, čime se potvrđuju značajna odstupanja između pojedinih oblasti i opština u AP Vojvodini.
U Južnobačkoj oblasti, pored Novog Sada kao glavnog nosioca viših zarada, iznad pokrajinskog proseka (126.606 dinara), nalaze se još Sremski Karlovci (102.363 dinara) i Beočin (94.710 dinara, blizu proseka), dok su u ostalim opštinama zarade značajno niže. Najniže prosečne neto zarade u ovoj oblasti zabeležene su u opštini Bač (82.677 dinara), što ukazuje na snažan jaz između administrativnog centra i manjih lokalnih sredina.
Južnobanatska oblast ostvarila je prosečnu neto zaradu od 104.952 dinara, što je približno pokrajinskom proseku. Najviše zarade zabeležene su u Pančevu (114.526 dinara), koje se izdvaja kao industrijski i privredni centar oblasti. Nasuprot tome, niže zarade prisutne su u opštinama Bela Crkva (85.457 dinara) i Kovačica (87.561 dinar), čime se potvrđuje neujednačen ekonomski razvoj unutar iste oblasti.
U Srednjobanatskoj oblasti prosečna neto zarada iznosila je 100.470 dinara, pri čemu Zrenjanin prednjači sa 103.740 dinara. Iako su pojedine opštine, poput Žitišta i Nove Crnje, zabeležile značajan godišnji rast zarada, apsolutni iznosi i dalje ostaju ispod republičkog proseka.
Severnobanatska oblast ostvarila je prosečnu neto zaradu od 94.160 dinara, a najviši nivo zabeležen je u Kikindi (99.707 dinara). U ostalim opštinama ove oblasti zarade su uglavnom ispod 90.000 dinara, što ovu oblast svrstava među one sa nižim prosečnim primanjima u Vojvodini.
U Severnobačkoj oblasti prosečna neto zarada iznosila je 95.322 dinara, pri čemu se Subotica izdvaja sa 96.833 dinara. Opštine Mali Iđoš i Bačka Topola beleže najniže prosečne zarade u ovoj oblasti, što ukazuje na ograničene lokalne izvore rasta dohodaka.
Zapadnobačka oblast ima jednu od najnižih prosečnih neto zarada u Vojvodini – 89.270 dinara. Iako Sombor sa 91.218 dinara blago odskače, ostale opštine, poput Apatina, Kule i Odžaka, beleže zarade koje su znatno ispod pokrajinskog i republičkog proseka.
U Sremskoj oblasti prosečna neto zarada iznosila je 98.354 dinara. Najviše zarade ostvarene su u Inđiji (103.880 dinara) i Staroj Pazovi (100.580 dinara), dok su niže vrednosti zabeležene u opštinama Irig i Pećinci, što ukazuje na razlike uslovljene blizinom Beograda i razvijenošću privrednih zona.
Podaci za septembar 2025. godine ukazuju da, uprkos kontinuiranom povećanju zarada, prosečne neto zarade u AP Vojvodini i dalje zaostaju za republičkim prosekom, uz izražene unutrašnje regionalne razlike. Najviši nivoi zarada ostvaruju se u većim urbanim i industrijskim centrima, dok manja i pretežno ruralna područja značajno zaostaju, što predstavlja jedan od ključnih izazova i ukazuje na potrebu za ravnomernijim regionalnim razvojem.
Sličan obrazac prisutan je i u južnim delovima Srbije, gde prosečne neto zarade u Regionu Šumadije i Zapadne Srbije (92.535 dinara) i Regionu Južne i Istočne Srbije (94.389 dinara) ostaju ispod republičkog proseka, pri čemu se viši nivoi zarada beleže u razvijenijim urbanim i industrijskim centrima, pre svega u Nišu, ali i u Čačku i Užicu, dok su u manjim i slabije razvijenim opštinama zarade znatno niže. Ovi pokazatelji predstavljaju važan indikator stanja na tržištu rada i životnog standarda zaposlenih, kako na nacionalnom nivou, tako i u okviru lokalnih zajednica.